Podvig u Argentini: Saborna Crkva u slavu Milutinove zadužbine u Studenici

Episkop podseća da su radovi na hramu trajali tokom prethodne i ove godine, a krunisani su završetkom živopisa, izvedenog sa posebnom pažnjom da što vernije dočara duh i stil bisera srednjovekovnog srpskog freskoslikarstva. Ceo Hram podignut je i oslikan po uzoru na Kraljevu crkvu u Studenici, zadužbinu Svetog kralja Milutina iz 14. veka, te predstavlja njenu dostojnu arhitektonsku repliku, prilagođenu većem prostoru. Pored očuvanja autentičnog stila, u živopisu su predstavljeni i novi svetitelji, čime je ova svetinja dobila punoću savremenog molitvenog života.

„Trudili smo se da taj freskopis bude što bliži studeničkom, koliko je to bilo moguće. Obnovili smo i fasadu, tako da danas hram izgleda kao da je Milutinova crkva podmlađena i preneta u Buenos Ajres“, istakao je vladika Kirilo posebno pohvalivši rad dvojice umetnika – Anastasija Radovića i o. Nikole Radovića,  koji su u dugom i detaljnom, zahtevnom procesu verno preneli Studenicu u daleku Južnu Ameriku.

Posebnu duhovnu težinu ovom hramu daje i činjenica da je njegovu izgradnju i razvoj blagoslovio blaženopočivši Patrijarh srpski Pavle, dok je osvećenje izvršeno u vreme administracije Episkopa Mitrofana (tada njujorški) 1995 g. Obnova i živopisanje okončani su 2026g. u danima stolovanja Patrijarha Porfirija i uz njegovu materijalnu pomoć, uz molitveno sećanje i na Mitropolita Amfilohija Radovića, koji je najveći trud uložio u nastanak i razvoj ove od matice udaljene Eparhije. U hram je donet i svečani polijelej iz Ukrajine, koji dodatno ukrašava bogoslužbeni prostor.

Ova svetinja danas svedoči o snazi vere i identiteta srpskog naroda u rasejanju. Daleko od otadžbine, Srbi su u Argentini podigli ne samo hram, već i živi spomenik svojoj duhovnoj i kulturnoj baštini – kao da su deo Manastir Studenica preneli u novi svet. Tako je nasleđe velikog ktitora Kralja Milutina nastavilo da živi, sabirajući verni narod oko istih vrednosti, molitve i predanja, sada i na drugom kraju sveta.